 | | |
| | |
|
Spaces home  ไงพรรคพวกMORGAN......555...PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
August 24 เปิดประตูที่ปิดตายเปิดประตูห้องเล็กในโลกแคบ
มีไออุ่นอิงแอบแนบสนิท มีหน้าต่างบานหนึ่งซึ่งใกล้ชิด กับโลกกว้างแห่งความคิดชีวิตฝัน ในโลกกว้างมีรอยทางระหว่างก้าว ในรอยเท้ามีรอยมุ่งอันหมายมั่น ในห้องเล็ก คือโลกใจแห่งวัยวัน ที่แบ่งปันฝันเอื่อเพื่อโลกกว้าง
June 18 ความเป็นของVESPAประวัติเวสป้า
ตอนสิ้นสุดสงครามโรงงานส่วนใหญ่ไม่สามารถที่จะผลิตอะ ไรได้ถนนและรางรถไฟถูกทำลายเรือต่าง ๆ ถูกทำลาย Tuscany มีร่องรอยมากมายจากสงครามรวมทั้งโรงงานของ Piaggio ที่เมือง Pontedera"Piaggio ถูกตั้งที่ Seastri Ponente ในเมืองเจนัวประเทศอิตาลีในปี ค.ศ.1881และเจริญเติบโตจนประสบผลสำเร็จภายใต้การผลัก ดันของ Rinaldo Piaggio ลูกค้าของ Enrico ผู้ทำธุรกิจผลิตชิ้นส่วนของเรือด้วยความตั้งใจที่จะแ สดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมทางเทคโนโลยี Rinaldo พยายามขยายส่วนของเขาออกไปจากการผลิตส่วนประกอบเรือ เขาจึงคิดเริ่มผลิตรางรถไฟรถไฟ ปีค.ศ.1917 เขาได้เข้าทำกิจการต่อจากคนอื่นในการทำโรงงานผลิต เรือเร็วที่ Finale Ligune and Pisa ขณะที่มีสงครามลูกชายของเขาสองคนคือ Anmando และ Enrico ได้แบ่งกันทำธุรกิจ Anmando ควบคุม และจัดการ โรงงานที่ Sestri and Finale ส่วน Enrico ดูแลโรงงาน Tuscan ของ Pisa และPontedera หลังสงคราม โลกครั้งที่ 2 เหลือแต่โรงงาน Finale Ligure และบางส่วนของ SestriGenoa เท่านั้นความคิดดั้งเดิม Enrico จึงได้ตัดสินใจที่จะหยุดการผลิตชิ้นส่วนเครื่องบินที ่ยาก และเป็น งานซับซ้อนหันมาผลิตเครื่องยนต์แบบง่ายในแบบ Four - Part P 108 ให้กับรถเวสป้า ที่โรงงาน Pontedera ซึ่งเคยผลิต radial engine (สำหรับเครื่องบิน) ซึ่งทำลายสถิติที่ทำไว้แล้ว 21 ครั้งก่อน นาย Enrico ยังเห็น ภาพการปรักหักพังที่เกิดขึ้นสงครามติดตาอยู่เขาเข้าใ จว่าการจะแข่งขันกับ North American Company เป็นเรื่องยาก เขาจึงคิดที่จะนำคนงานที่เคยเป็นหัวหน้าคนงานคนนั้นก ลับมาด้วยการที่มีเครื่องยนต์ พิเศษเหลืออยู่เพียงน้อยนิด จึงเกิดความคิดที่สร้างยานพาหนะเล็ก ๆไว้เดินทางขนส่งและสำรวจใน โรงงานคือ MP5 หรือโดนัลดัค ซึ่งในรุ่นนี้ทำจากซากชิ้นส่วนของเครื่องบินดังนั้นร ูปร่างมันจึงมีความน่าเกียจมากกว่าน่ารักอย่างเดียวก ับที่พวกคนงานในโรงงานเรียกเพราะมันมีรูปร่างแปลก ๆ มันคือ Scooter รถจักรยานยนต์คันเล็ก ๆ ที่มีล้อต่ำ ๆ ช่วยต่อการขับขี่ไม่สิ้นเปลืองน้ำมันและราคาไม่แพง Enrico เห็นว่ารถจักรยานยนต์ใหม่ของเขาจะต้องทำให้คนอิตาลีห ันมาขี่กันทั้งประเทศอิตาลีทั้งๆที่ประเทศอิตาลียังค งมีแต่ซากปรักหักพังและน้ำมันขาดแคลน CorradinoD'Ascanio ได้เป็นวิศวกรผู้ทำการออกแบบ และในเดือนธันวาคมปีค.ศ.1945.รถเวสป้ารุ่น MP6 ก็ถูกผลิตออกมาด้วยองค์ประกอบหลายอย่างที่สะดวกสบาย มีล้ออะไหล่ซึ่งขับขี่แบบง่ายๆถ้าในเวลาขับขี่รถติดก ็มีที่กำบังกันน้ำกระเด็นใส่จึงทำให้ประชาชนในประเทศ อิตาลีเริ่มรู้จักรถจักรยานยนต์แบบ Scooter เมื่อ Enrico ได้ฟังเสียงรถ MP6 เขาร้องออกมาว่า"มันเหมือนตัวต่อ ร้องเลย"ตั้งแต่นั้นมา Enrico ก็เลยให้ชื่อเสียงเรียงนามเรียกรถนี้ว่า Vespa ซึ่งแปลว่าตัวต่อในเดือนเมษายน ปี ค.ศ.1946 Piaggio และ บริษัทของเขา ได้หยิบเอา ความคิดที่ดีออกมาใช้ในการออกแบบ จากนั้นปีต่อ ๆ มาจึงผลิตรถเวสป้าในปีหนึ่งนั้น จะผลิตรถ vespa ออกมาหนึ่งรุ่นถึงสองรุ่น
Dott. Enrico Piaggio เกิดเมื่อ 22 ก.พ. 1905 เป็นบุตรชายของ Rinaldo Piaggio จบการศึกษาที่ Genoa ทางด้าน Economic และ commerce เข้าร่วมธุรกิจของครอบครัวในปี 1928 ตำแหน่งผู้จัดการโรงงาน Pontedena ภายหลังในปี 1938 พ่อของเขาได้เสียชีวิตลง Enrico จึงได้รับภาระบริหารงานทั้งหมด University of Pisa มอบปริญญาเอกทางด้าน วิศวกรรมให้ Enrico เขาเสียชีวิตลงในปี 1965 หลังจากผลิตรถเวสป้า ส่งขายทั่วโลกครบ 1000000 คัน หลังสงครามโลกครั้งที่2 จบลง โรงงานของ Enrico ถูกทำลายจากาการทิ้งระเบิดของเยอรมัน ในช่วงของการฟื้นฟูเศรษฐกิจการต้องการพาหนะที่ประหยั ดมีมากจึงทำให้ Enrico เกิดความคิดที่จะนำชิ้นส่วนต่างๆ ในโรงงานนี้มาสร้างพาหนะนั้นนะ ที่มีคุณสมบัติระหว่าง Motorbike กับรถยนต์ในเดือนเมษายนปี 1945 Corradino D’Ascanio นักออกแบบในโครงการนี้ได้ ร่างภาพออกมาตัวถัง ทำจากเหล็ก แผ่นที่มีสันกระดูกกลางใช้เครื่องยนต์ขนาดเล็ก 4-5 แรงม้า วางอยู่ตำแหน่งหลังเพื่อป้องกันการสกปรก ไม่เหมือนกับรถมอเตอร์ไซค์ทั่วๆๆไปที่นั่งมีบังลมป้อ งกันเสื้อผ้าและขาและสิ่งหนึ่งที่เขาบุกเบิกคือ การเปลี่ยนเกียร์ที่คันบังคับจากมือซ้ายและโยงไปยังเ ครื่อง เมื่อ Enrico ได้เห็นแบบร่างในครั้งแรกเขาตั้งชื่อมันว่า Vespa เพราะมีรูปร่างคล้ายๆๆตัวต่อ (Wasp)
Classic Scooter คำว่า "scooter" ที่หมายถึงยานพาหนะที่ใช้เครื่องยนต์นั้น มีการให้ความหมายกว้างขวางมาก หลายๆคนมองว่า scooter คือยานยนต์ที่มีล้อขนาดเล็ก น้ำหนักเบา สีสรรสดใส และราคาประหยัด จุดเด่นของ scooter ก็คือเพื่อตอบสนองผู้ใช้ที่ไม่มีความรู้ทางช่าง scooter มีการวางจำหน่ายเป็นจำนวนมากในช่วงหลังสงครามโลกครั้ งที่สอง จนกระทั่งเริ่มมีการผลิตรถยนต์ขนาดเล็กราคาถูกออกวาง จำหน่าย ความนิยมในการใช้ scooter จึงลดน้อยลงผู้ครองตลาดการจำหน่าย scooter ในช่วงปี 1950 คือ บริษัทของอิตาลี 2 แห่งคือ piaggio และ innocenti ซึ่งเป็นผู้ผลิต vespa และ lambretta ทำให้เป็นที่อิจฉาของ ผู้ประกอบการรายอื่นทั่วโลก ในขนะที่ยอดจำหน่ายสูงสุดของ scooter จะมีอายุเพียงสองทศวรรษเท่านั้น แต่โดยภาพรวมแล้ว scooter กลับมีอายุยืนนานถึงกว่า80ปี ข้อเขียนนี้เป็นการบรรยายสรุปการผลิต scooter เริ่มตั้งแต่ช่วงปี1900 และปิดท้ายด้วยการคาดการณ์ถึงความเป็นไปได้ในอนาคตขอ ง scooter จุดกำเนิด scooter (scooter origins) พื้นฐานที่สำคัญของ scooter ต่อสาธารณะก็คือการเป็นยานยนต์ส่วนตัวที่มีราคา ประหยัดจากผลของสงครามโลกทั้งสองครั้ง ผลในทางบวกที่เกิดขึ้นก็คือการพัฒนาทางเทคโนโลยีอย่า งรวดเร็ว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทวิศวกรรมทางการทหารมีการขยายตัวอย่างมาก และเมื่อสงครามสงบ จึงเกิดบริษัทวิศวกรรมหลายๆแห่งที่ไม่ต้องทำการผลิตเ พื่อกองทัพอีกต่อไป ดังนั้นบริษัทเหล่านี้จึงหันมามองตลาดยานพาหนะส่วนบุ คคลแทน หลายๆบริษัทได้หันมาพัฒนาประดิษฐ์กรรมที่ต่อมาเรียกข านกันว่า scooter scooter รุ่นแรกๆนั้น ไม่มีการจำหน่ายในปริมาณมาก สาเหตุอาจเป็นเพราะไม่ได้สนองตอบต่อความต้องการในการ เดินทางของผู้คนภายหลังสงคราม และก็เพียงเพื่อต้องการให้มีความแตกต่างกับมอเตอร์ไซ ด์ในยุคนั้นเท่านั้น scooter ในยุคแรกได้รับความนิยมพอสมควร แต่ก็ต้องปิดตัวเองไปในช่วงกลางทศวรรษ 1920 จนกระทั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่สองจึงได้เริ่มทำการผ ลิตขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อตอบสนองทางการทหาร บริษัทผู้ผลิตในอังกฤษ อิตาลี เยอรมัน และอเมริกา ได้ทำการผลิต scooter แบบธรรมดาๆเพื่อใช้ขนย้ายกองทหารพลร่มและทหารราบ ในอังกฤษมีการผลิตแบบ Welbike ซึ่งสามารถพับเก็บได้ ในอเมริกามีการผลิตแบบ Cushman ฝ่ายเยอรมันก็มี TWN ส่วนอิตาลีก็ทำการผลิตแบบ Volugrafo ซึ่งมีล้อหลังคู่ เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ผู้คนเริ่มหันมาต้องการใช้ยานยนต์กันอีก บริษัทผู้ผลิตซึ่งต้องทำงานอย่างหนักในช่วงสงครามจึง มีศักยภาพพอที่จะทำการผลิตได้ ผลที่ตามมาก็คือเกิดการประดิษฐ์ scooter รุ่นที่สอง ในอิตาลี บริษัท Piaggio ซึ่งบริษัทผู้สร้างเครื่องบินในสมัยนั้นถูกห้ามทำการ ผลิตในปี 1945 ดังนั้นทางบริษัทตึงหันมาผลิต scooter ขนาดเล็กที่ใช้โครงสร้างตัวถังแบบชั้นเดียวแทน หลังจากผลิตรถรุ่นดังกล่าวได้ประมาณ 100 คัน จากนั้นจึงลงมือผลิตรุ่นที่ใช้ชื่อว่า Vespa (Wasp) ออกมารถรุ่นนี้มีความก้าวหน้ามากทั้งในด้านรูปทรงและ ด้านวิศวกรรม ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแบบของVespa ที่มีการวางจำหน่ายในท้องตลาดจนถึงกลางทศวรรษ1990 scooter รุ่นแรกที่มีขนาดเครื่องยนต์เพียง 98cc.ต่อมาได้มีการพัฒนาให้มีขนาด 125cc. 150cc.และ 200cc. ตามลำดับ ส่วนบริษัทยักษ์ใหญ่ Innoncenti แห่งมิลาน ได้ทำการเปิดตัวสินค้าด้วย Lambretta M (ต่อมาใช้ชื่อใหม่เป็น Model A)ออกมาในปี 1947 Lambretta ผลิตโดยใช้ตัวถังแบบเปิด(openframe)ทรงหลอด และไม่มีระบบป้องกันสภาพอากาศที่ดีนอกจากนั้นก็ไม่มี ระบบกันกระเทือนอีกด้วย ดังนั้นจึงต้องอาศัยยางในล้อช่วยลดการกระแทก หลังจากนั้นไม่นานLambretta จึงทำการผลิตรุ่น B ออกมาแทน จากจุดนี้เอง ทั้ง Lambretta และ Vespa จึงได้ทำการแข่งขันกันอย่างหนัก เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งในการตลาด อย่างไรก็ตาม Lambretta ยังยึดรูปแบบทรงหลอดอยู่ แต่ในบางครั้งก็มีการเปลี่ยนแปลงจากระบบขับเคลื่อนด้ วยเพลาไปใช้ระบบโซ่ หรือบางทีก็สลับกัน ส่วนทางด้าน Vespa นั้นก็ยังยึดระบบตัวถังแบบเหล็กชิ้นเดียวครอบตัวเครื ่อง และติดตั้งระบบเกียร์ไว้ใกล้ๆกับล้อหลัง การแข่งขันของทั้งสองบริษัทนี้เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆแม้กระทั่งในปัจจุบัน ผู้ใช้ scooter ก็ยังแบ่งเป็นสองกลุ่มอย่างชัดเจน ต้นทศวรรษ 1950 ทั้ง Vespa และ Lambretta สามารถสร้างยอดจำหน่ายได้มากชนิดที่วงการรถสองล้อไม่ เคยมีมาก่อน ด้วยเหตุนี้จึงเป็นผลให้ผูผลิตรถจักรยานยนต์ และยานยนต์ชนิดต่างๆ เกิดการแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดมากขึ้ นผู้ผลิตบางรายจะเน้นที่รูปแบบและเครื่องยนต์ สำหรับบางรายยกเครื่อง scooter ใหม่หมด โดยการเปลี่ยนยานยนต์แบบประหยัด ให้กลายมาเป็นยานยนต์แบบเริดหรูและก้าวไกล ตลาดในขณะนั้นไม่สามารถรองรับความหลากหลายของสินค้าไ ด้ทั้งหมด ทำให้สินค้าบางตัวมีอายุสั้นมาก แม้จะเป็นสินค้าชั้นยอดก็ตาม สินค้าชั้นดีหลายๆชนิดไม่ประสบผลสำเร็จทางธุระกิจเลย จุดตกต่ำของ scooter เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 เมื่อผูบริโภคหันหลังไปนิยมใช้รถยนต์ขนาดเล็กที่มีรา คาถูก เช่น Fait 500 และ Fait Mini เป็นต้น ทั้งนี้เพราะป้องกันฝน และอากาศหนาวได้ดีกว่า ส่วนผู้ซื้อ scooter จะมีก็เพียงสมาชิกชมรมต่างๆที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไ ป ในทศวรรษ 1990 scooter ของยุโรปยังมีหลงเหลือให้เห็นได้พอสมควร ทว่าในปัจจุบันผู้ผลิตของญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และอิตาลี กำลังทำการผลิต scooter รุ่นที่สามออกมา โดยมีรูปทรงและภาพพจน์ที่สะดวกสบายต่อการขนส่ง มีการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่และเสริมสีสรรที่โฉบเฉี่ยว เพื่อดึงดูดลูกค้าวัยรุ่นฐานะปานกลาง จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจว่าอนาคตของ scooter จะเป็นอย่างไรต่อไป
  March 06 ขอใครสักคน..บนหนทางวุ่นวายสับสน…
กับผู้คนบนโลกกว้าง ชีวิตหนึ่งกลับพบเจอความอ้างว้าง ณ หนทางที่ลาล้าง..กำลังใจ มองความเคลื่อนไหวแต่ละชีวิต ให้หวนคิด..ว่าชีวิต..ต่างก็มีจุดมุ่งหมาย แต่ชีวิตที่ก้าวเดิน..เพียงเดียวดาย ไร้จุดหมาย..มองข้างกาย..ยังไม่มี หันหา..ทั้งทางซ้าย..และแลขวา พยายามมองข้างหน้าเส้นทางนี้ ด้วยหัวใจที่สิ้นหวัง..อย่างริบหรี่ ท้อเหลือเกิน..ใจที่มี…โดยลำพัง ขาที่เดินเริ่มล้าและหมดแรง ใจที่มีกับแสดง..ความหวั่นไหว เส้นทางนี้..ยังคงเหลือ..อีกยาวไกล ยังไขว่คว้า..หาอีกใจ..มาร่วมทาง มาเป็นเพื่อน..ร่วมชีวิต..ร่วมฟันฝ่า เติมแรงใจ..ที่อ่อนล้า..ยามเคว้งคว้าง คอยปรึกษา..และแนะนำ..ตามเส้นทาง มาลบล้าง..ความอ้างว้าง..บนทางเดิน ผมไม่อยากเป็นคนอื่น... เพราะโลกใบนี้มากมายไปด้วยคนอื่น
เธอคือใครกันนะ January 10 ทุกอย่างนั้นใช้เวลา...เค้าว่ากันว่า ... อ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา
เช่นเดียวกัน เราคงไม่รู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก เค้าว่ากันว่า ... อย่าตัดสินหนังสือดี ๆ แค่ปกมันสวย เช่นเดียวกัน คนหน้าตาดี อาจจะไม่ใช่คนดีเสมอไป เค้าว่ากันว่า .... คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ชอบไม่ได้ เช่นเดียวกัน คนที่เราไม่คิดจะอยากรู้จัก อาจจะเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้ เค้าว่ากันว่า ... การชอบหนังสือสักเล่ม ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนั้นเนื้อหาดีทุกหน้า เช่นเดียวกัน การรู้สึกดีกับใครสักคน ไม่จำเป็นว่าเขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย เค้าว่ากันว่า ... อย่ารู้สึกเสียดายเวลา กับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจบ แล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ เช่นเดียวกัน จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่ แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่า เขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด เพราะอย่างน้อย ต่อจากนี้ไป เราจะได้เลือกทางที่ถูกและคนที่ใช่ซะที 
September 13 เพื่อนสนิท... ที่หายไป
June 06 ชีวิตคือการเรียนรู้...
วันแรกของการเรียนการศึกษา เป้นไงกันบ้างค๊าฟ..........เพื่อนๆนักเรียนนักศักษา
การเรียนวันเเรกดำเนินไปอย่างเดิมๆๆไปอย่างเคยๆๆ
เหมือนกับทุกครั้งที่เป้นไป
โดยที่มีการเรียนแบบอย่างคนทั่วๆๆไป การศึกษาเป้นสิ่งที่ทุกคนต้องการ
หรือเป้นเพิ่งการนำความรู้ไปประกอบอาชีพในอนาคต
โดยต้องมีความขยัน อดทน เป้นเกณฑ์หลัก
ซึ่งเป้นรากฐานของการศึกษา ของอนาคตของชาติ
ของให้เพื่อนทุกคนตั้งหน้าเรียนนะค๊าฟ
May 04 จากวันที่เธอไม่อยู่...ความเงียบเหงาก็เข้ามาครอบงำจิตใจลายมือก็ยังคุ้นอยู่ อ่านดูก็ยังคุ้นตา ใจความที่เธอถามใถ่ อ่านไปก็ยังตื้นตัน *แค่รู้ว่าเธอยังห่วง แค่เท่านั้นก็รู้สึกดี จากวันที่เธอไม่อยู่เก็บตัวคนเดียวเรื่อยไป
(ซ้ำ *)วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน นานแค่ไหน ไม่ลืมเธอ
April 20 จดหมายถึงเด็กหญิงแสนไกลถึงเด็กหญิงแสนไกล....
เป้นอย่างไรกันบ้างนะ ก้เพราะช่วงเวลาแห่งความรักในเทศกาลแห่งความรักนั้นได้ก้าวผ่านไปสู่วันเวลาที่มีค่ามากขึ้น จนนำไปสุ่ความสุขมากขึ้นจนเติมเต็มความรู้สึกต่างๆๆที่ขาดหายไปได้ คงเป้นเพราะเธอที่แสนไกลคนนี้ ที่ค่อยอยู่เคียงข้างคนอย่างผมไปตลอดเวลา ถึงแม้เราทั้งสองคนนั้นอาจจะมีคำว่า"ระยะห่าง"มากีดกั้นไว้ก้ตามที แต่ก้ไม่อาจกั้นใจของเราที่สื่อถึงกันได้ ช่วงเวลาทุกวินาทีอาจไม่มีค่ามากนักสำหรับใครๆๆแต่สำหรับผมแล้ว ช่วงเวลาแค่นี้ก้ทำให้ผมมีความสุขมากเมื่อได้คิดถึงเธอ แม้บ้างครั้งถึงขั้นจินตนาการเป้นรูปหน้าเธอคนนั้น แม้ว่าเธอจะบอกและย้ำเสมอเวลาเธอไม่ใช่คนดีเท่าใดนั้น แต่สำหรับผมแล้วเธอคือที่พิเศษสำหรับคนอย่างผมแล้ว ถึงใครจะมองเธอในแง่ร้าย แต่ในตัวคนหนึ่งๆๆซึ่งเป้นมนุษย์ ก็ย่อมมีทั้งด้านดีและไม่ดีควบคู่กัน ความรู้สึกในขณะมองออกไปนอหหน้าต่าง แล้วมองไปที่ท้องฟ้อันกว้างใหญ่ เป็นการปลุกความคิดถึงเธอที่แสนไกลคนนี้ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งไม่มีคำๆไหนที่จะบอกภึงความรู้สึกที่มีค่ามากมายที่อยากจะบอกกัยเธอคนนี้ ผมคงทำได้เพียงมองดูท้องฟ้ากว้าง ยามคิดถึงเธอ เธอเคยพาผมไปรู้จักกับความสุขที่แท้จริง แม้จะเป้นเพียงช่วงเวลาอันไม่ยาวนานนัก แต่ก้ทำให้ผมได้ทำความรู้จักกับความสุขครั้งนี้ ซึ้งอาจไม่มีครั้งไหนเหมือน แม้ว่าบางครั้งเธอพาผมไปพบกับความทุกข์ เราก็สามารถก้าวผ่านมันไปพร้อมกันจนไปพบความสุขจนได้ แม้บางคำพูดที่อยากจะเอ่ยให้เธอรับรู้ไว้ แต่มันก้ยากสำหรับคนปากแข็งอย่างผม วานนี้มันคงเป้นวานที่ผมจะไม่ฝืนความรู้สึกที่เก้บมันมาไว้แสนนาน ให้เธอได้รับรู้ว่า"ผมรักคุนมาก" ไม่รู้คำพูดคำนี้จะมีโอกาสให้เธอได้รับรู้หรือไม่ก้ตาม ถึงแม้ว่ามันอาจจะสายเกินไป แต่ผมคงทำได้เพียงเท่านี้ทำทุกๆๆอย่างยามที่เธออยู่ห่างกันแสนไกล ให้ความรักของผมล่องลอยไปในกระแสแห่งความคิดถึง และส่งใจข้ามฟ้าไป ฝากผ่านแสงแดด สายลม ในท้องฟ้ากว้างว่า "รักเธอ"
จากนายปากแข็ง/เจ้าลิงน้อย....
April 01 ความรักเพิ่งผ่านพ้นไปเป้นไงกันบ้าง.....เจ้าความรัก
ความรู้สึกเช่นนี้ใครๆก้น่าจะเคยได้พบปะ เจอเข้ากับตัวเองมาบ้าง ซึ่งวันนี้ผมได้มีโอกาสพบเจอกับตัวเองกับความรู้สึกนี้ มานเป็นความรู้สึกที่ต้องใช้เวลาในการทำใจ คิดทบทวนเรื่องราวในอดีต ถึงแม้ว่ามันผ่านพ้นไปซะแล้วแต่ก้กลับมีความสุขเวลากลับไปมองย้อนไปในอดีต แต่ในตอนนี้ผมกลับนั่งมองย้อนกลับไปในอดีคเพื่อรับรู้เรื่องราว ที่ทำให้ผมมีความสุขและสนุกไปกับช่วงเวลาในอดีตอย่างเดียวดาย ซึ่งไม่มีเธอคนนั้นค่อยเคียงข้างอีกต่อไป แม้อนาคตเราอาจจะเจอใครๆๆมากหน้าหลายตาเข้ามาในชีวิตผม ผมคงไม่ลืมเธอคนคนนี้ที่ทำให้ผมพบกับความสุขและความทุกข์ในเวลาใกล้เคียงกันเช่นนี้อีกแล้ว
การเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดของความรัก อาจเป้นเรื่องปกติของมนุษย์บนโลก ที่ทั้งสองฝ่ายต้องเลือกเดินในทางที่ตนเองเลือกและดีที่สุด ซึ่งมันอาจทำร้ายคนอื่นบ้างก้ตามที แต่มันก้ไม่สำคัญนัก ก้บอกกับตัวเองถ้าเขามีความสุขในการจากไป เราก้ต้องยอมเพื่อให้เค้ามีความสุข ถึงแม้เราอาจจะจมอยู่กับความทุกข์ก้ตามที
มองดูเเล้วความรักก้าวเข้ามาทำให้เราเรียนรู้อะไรๆเพิ่มขึ้นมากมาย จนเกิดเป้นความรู้สึกพิเศษอย่างบอกไม่ถูกก้
ตามที มีการเรียนรู้ก้เหมือนกับเรากำลังอ่านหนังสือ ตำรา เพื่อหวังจะได้เกรดA แต่มันกับพังลงเพราะเราใช้เวลาผูกพันธ์กับเจ้าตัวอักษรในหนังสือน้อยเกิดไป ไม่ทำความเข้าใจให้ดีพอ ไม่สร้างความสนิทคุ้นเคยกับมัน จนเมื่อถึงเวลาสอบ จึงทำให้สอบตกติดE มาไง ความรักก้เฉกเช่นเดียวกันกับหนังสือคุณว่างั้นหรือป่าวคร๊าบ
เจ้าลิงน้อย...
February 09 โลกแห่งความฝัน... เมื่อชีวิต ยังรักที่จะฝันและบอกกับใจ ทุกวันที่ผ่านมา ด้วยปีกแห่งฝัน จะโบนบินไปถึงฟ้า หวังจะไปให้ถึงในซักวัน กว่าชีวิต จะพ้นไปอีกวัน อีกกี่ความฝัน ที่ฉันจะไขว่คว้า อีกกี่คำถาม ที่รอคอย การค้นหา แล้วถึงรู้ว่ามัน ไม่มีจริง โลกแห่งความจริง ฉันเป็นเหมือนคนตาบอด โลกแห่งความฝัน ฉันมองเห็นวันสดใส แต่ในวันนี้ โลกแห่งความฝัน ทอดทิ้งฉัน ไปไหน โลกไม่สดใส เหมือนวันก่อน กว่าจะรู้ ชีวิตคืออะไร กว่าจะรู้ หัวใจคงอ่อนล้า เฝ้ารอความฝัน ให้ตกตะกอนช้า ช้า เพื่อให้ฝันชัดเจน และเป็นจริง .. โลกแห่งความจริง
|
